Tussen het meer van Genève en de Mont Blanc, aan de voet van de Dents blanches en de Dents du midi, beslisten veertig jaar geleden acht Franse en vier Zwitserse wintersportcentra hun lot aan elkaar te verbinden. Sindsdien ligt het grootste, aaneengesloten skidomein ter wereld in de Alpen.

Wandelen en skiën van de ene naar de andere vallei, de open ruimte in, het avontuur tegemoet, de vrijheid zoekend … iedereen snakt ernaar. Portes du soleil biedt het allemaal. In het begin van de jaren zestig hadden enkele inwoners uit de Zwitserse vallei van Illiez het idee de pistes van Crosets en Champéry te verbinden met het naburige Frankrijk.

Tezelfdertijd kreeg de Olympische kampioen afdaling, Jean Vuarnet, de taak toegewezen Avoriaz uit de grond te stampen op de hoogtes van Morzine. Hij droomde er ook van ooit zijn sport te kunnen beoefenen zonder rekening te moeten houden met hinderlijke landsgrenzen. Een paar glazen Fendant en Roussette verder was de oprichting van SETVAL, de maatschappij voor de toeristische ontplooiing van de vallei van Illiez en van de Haut-Chablais, een feit. 

De eerste verbindingen werden verwezenlijkt in 1968, eerst aan de kant van de Chavanette, de fameuze Zwitserse muur, daarna aan de kant van de Mossettes. In de winter van 1969 ziet een eerste, vast tarief Avoriaz-Champéry- Les Crosets, het licht. In 1976 wordt dat het vaste tarief ‘Portes du soleil‘. De verwezenlijking mag er zijn.

Het domein bestaat vandaag uit 12 weldoordachte skistations, 650 km skipiste, 209 skiliften, 288 afgebakende afdalingen, 9 snowparks, 3 half pipes en 243 km banen voor langlaufers. Niet minder dan 1082 skimonitors van prestigieuze Franse en Zwitserse skischolen staan klaar om iedereen te geven wat hij of zij zoekt.

Mythische pistes
Op een oppervlakte van 4.000 km² is er voor elk type skiër wat wils: in het uitgebreide aantal groene, blauwe en rode pistes vindt iedereen zeker zijn gading en de beperkte moeilijkheidsgraad doet niets af aan de magie van dit dak van de wereld. Wie even wegdroomt en afdwaalt, vindt overigens makkelijk de weg terug omdat de signalisatie op alle banen tot in detail is uitgewerkt.

Wilt u enkel groene of blauwe pistes afdalen? Geen probleem, volg dan het circuit Blanchot en u bent vertrokken voor vier tot vijf uren skiplezier zonder een kaart te raadplegen. Meer nog, u hoeft zelfs uw skipas nooit boven te halen, want de handenvrije kaart mag in de zak blijven.

Voor liefhebbers van de zwarte piste biedt Portes du soleil niet minder keuze. Een van de hoogtepunten is de muur op de pas van de Chavanette, op 2000 meter hoogte langs de Frans- Zwitserse grens. De zwarte piste op een hoogte van 1250 meter tussen Avoriaz en de Crosets is echter een aaneenschakeling van hobbels, een te duchten tegenstander dus. Maar voor ervaren skiërs met voldoende conditie en techniek zeker niet te versmaden.

Er zijn echter nog andere befaamde pistes die al even mooi als moeilijk zijn. Zo is er de piste met de naam Jean Vuarnet die tevens dienst doet als wedstrijdbaan in de wereldbeker afdaling. Daarnaast heb je de piste Châtel waaraan de skikampioene Françoise Macchi haar naam verleende en de piste van Linga die de durvers zware ritmeveranderingen oplegt. Of nog, de piste in Gets, aan de noordkant van de Mont Chéry, met prachtige vergezichten op de roc d’Enfer en de col de l’Encrenaz. Bron:http://ski-nl.skynet.be